Manhattan-Kaboul Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
zaterdag, 10 november 2007 23:57

Een mysterieuze tekst, twee levens verweven, op een wiegende melodie. Zo vat ik de ballade Manhattan-Kaboul van Renaud en Axelle Red. Ze gaat enerzijds over een slachtoffer van de WTC-aanslagen, immigrant uit Puerto Rico. En anderzijds over een Afghaans meisje, slachtoffer van de vergeldingsraid van de Amerikanen in haar land. Beiden hebben ze geen uitstaans met de oorzaken van het conflict, maar worden ze er wel slachtoffer van. 

Voor mij is dit lied een inspiratiebron voor mijn groen-zijn. Tegen alle vormen van politiek en religieus fanatisme. 

 

Kleine Puerto Ricaan, een bijna goed ingeburgerde New Yorker
In mijn wolkenkrabber van glas en staal
Ik neem mijn job, een lijntje cocaïne en koffie

Klein Afghaans meisje, aan de andere kant van de wereld
Nog nooit horen praten over Manhattan
Mijn dagelijks leven bestaat uit ellende en oorlog

Twee vreemdelingen aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekenden, twee anoniemen, maar toch
Verpulverd op het altaar van het eeuwige geweld

Een 747 ontplofte in mijn ramen
Mijn o zo blauwe hemel werd onweerachtig
Toen de bommen mijn dorp met de grond gelijkgemaakt hebben

Twee buitenlanders aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekenden, twee anoniemen, maar toch
Verpulverd op het altaar van het eeuwige geweld

Zo lang, vaarwel mijn Amerikaanse droom
Ik ben nooit meer slaaf van de honden
Vlug werd de islam door de tirannen opgedrongen
Hebben die nog nooit de Koran gelezen?

Ik ben tot stof herleid
Ik zal geen meester zijn van de wereld
Zou dit land waar ik zo van hield
Eindelijk een kolos zijn met lemen voeten?

De goden, de godsdiensten
De beschavingsoorlogen
De wapens, de vlaggen, de vaderlanden, de naties
Maken altijd van ons kanonnenvlees

Twee buitenlanders aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekenden, twee anoniemen, maar toch
Verpulverd op het altaar van het eeuwige geweld

Twee buitenlanders aan het einde van de wereld, zo verschillend
Twee onbekenden, twee anoniemen, maar toch
Verpulverd op het altaar van het eeuwige geweld
Laatst aangepast op zaterdag, 10 november 2007 08:08