Kafka bij de douane Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
donderdag, 19 juli 2007 22:51

Overmorgen komt m'n schoonmoeder voor een paar weken logeren. Ze komt een handje helpen in het huishouden na de geboorte van ons eerste kindje. Ze wou van de gelegenheid gebruik maken om een naaimachine mee te brengen die haar vader ooit aan mijn vrouw gegeven had. Maar het ding was te zwaar. Dus stuurde ze het op met een vrachtvlucht. Via KLM Cargo en Brucargo kwam het bij Swissport terecht. Dan heb je 24 uur tijd (48 volgens anderen) om het te komen ophalen zonder opslagkosten. Wij dus naar ginder.

De dame aan het onthaal kon ons niet helpen omdat we geen papier van de 'verscheper' mee hadden. Haar collega kon dat wonder boven wonder wel. Hij stuurde ons naar de douane om de nodige stempels en zei dat hij hoopte ons binnen de vier uur terug te zien (het douanekantoor ligt 50 m verderop). Zo lang zou het minstens duren. Bij de douane zeiden ze dat we een vrijgave-van-vrachtvluchtbrief hadden moeten meekrijgen van Swissport. Dat begon goed. Toen dat in orde gebracht was, had de dame het recht om de naaimachine te bekijken vooraleer haar stempel te zetten. Maar van dat recht maakte ze gelukkig geen gebruik. Dan moet je naar de 'verificateur' die eigenlijk ook voor de douane werkt. In hetzelfde gebouw, maar een andere ruimte. Maar langs welke ingang konden ze ons niet vertellen. Vreemd. Na de verificatie moesten we terug naar Swissport, die moeilijk deed over het feit dat de douane ons geen kosten had aangerekend. Wat hun dat kon schelen is me nog steeds niet duidelijk. Wat er ook van zij, Swissport rekende ons onverwacht nog eens 44 euro aan bovenop de 60 euro die aan de verscheper was betaald. 

Je leest in de pers regelmatig hoe trots onze ministers zijn op hun papierloze douane. Vijf documenten en drie stempels rijker en 44 euro armer stel ik me toch vragen bij die aanspraken.