Kafka op 't stadhuis (van Gent) Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
donderdag, 19 oktober 2006 14:29
Is er dan niemand die nog weet waar de grens ligt tussen de'geest van de wet' en de 'letter van de wet'? Zoals aangehaald in een eerder blogbericht, raakt de voltallige administratie van de Burgerlijke Stand in Leuven in paniek als je als Belg(ische) wil trouwen met een buitenland(er)(se). Blijkbaar wil de stad Gent niet onderdoen...

Mijn verloofde is al vijf jaar ingeschreven als studente in het vreemdelingenregister van Gent. Zo'n inschrijving is onder andere nodig om intussen je brood te kunnen verdienen en de studies te kunnen betalen. Eén van de voorwaarden was een inschrijvingsbewijs aan de Muziekacademie van Gent. Iemand moet zich ook borg stellen voor haar. De eerste vier jaar was dat haar kotbazin. De kotbazin verbond zich hiertoe telkens voor één jaar. Het voorbije jaar was ikzelf borg. Ik kruiste bewust op het standaardformulier aan dat ik geen tijdslimiet stelde aan mijn borgschap. Die papiermolen is immers zenuwslopend langzaam en lastig. Ik hoopte dat met mijn beslissing we deze tantaluskwelling nooit meer moesten doorstaan. Maar dat was buiten de waard gerekend.

Over twee weken gaan we immers trouwen. En daarom studeert mijn verloofde nu niet meer in Gent, maar in Leuven. De verblijfsvergunning verloopt binnenkort. De kans bestaat dus dat ze na onze huwelijksreis het land niet meer in mag, tenzij de vernieuwing van haar verblijfsvergunning op tijd geregeld zijn. Maar de administratie hier vond het beter dat ze zich in het vreemdelingenregister van Gent bleef inschrijven. Gemakkelijk praten uiteraard! Minder werk voor hen. Het spijt me als ik cynisch overkom, maar op den duur lijkt het toch alsof de ambtenaren er plezier in vinden om je het bloed onder de nagels vandaan te halen.

Immers, op mijn borgstelling stond dat ze in Gent studeerde. En dus kan het hele document in de papiermand. Er moet een nieuwe, handgeschreven borgstelling komen en mijn verloofde moet mijn identiteitskaart opnieuw meenemen naar Gent, opnieuw urenlang aanschuiven... Doorfaxen? No way! Dat mag niet van de ambtenaar. Online invullen? Dat bestaat niet.

Voor al dat gezever betalen we zelf de verplaatsingsonkosten. Maar stel je voor dat je hier telkens ook verlof voor zou moeten nemen!? Wie zou dat niet moe worden? Kan je je indenken hoeveel formulieren en trips dat ooit zouden kunnen worden voor een eventuele naturalisatie. Op den duur zou je al geen Belg meer wíllen worden...

Laatst aangepast op donderdag, 19 oktober 2006 14:46