Wijkbudgetten Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
dinsdag, 05 september 2006 23:22

Concreet
groene wereldbolWijkbudgetten zijn sommen geld die toegekend worden aan de inwoners van een wijk of straat om hun buurt te verfraaien. Meestal wordt het geld gebruikt om de straatinfrastructuur te vernieuwen: men plaatst een zitbank of een drinkfontein, koopt plantjes om de huisgevels te bekleden of laat een verkeersdrempel leggen... Soms kiest men ervoor een gemeenschappelijke werkplaats op te starten, waar je huis- en tuinapparaten kan lenen die je zelden nodig hebt of fietsen kan herstellen. Maar de buurt kan in principe even goed beslissen met het geld een cultureel evenement op poten te zetten.
Niemand van de burgers is verplicht om mee te beslissen. De overheid grijpt alleen in indien het wijkbudget verdeeldheid in de hand zou kunnen werken tussen de buurtbewoners.

Voorbeelden uit de praktijk
wijkbewoners komen op voor hun buurtHet aanbod aan wijkbudgetten is erg divers. Er zijn plaatsen waar elke wijk evenveel krijgt; elders volgt men de behoefte van de wijk of het aantal inwoners om het bedrag te bepalen. In Nederland wordt al een tijdje met wijkbudgetten gewerkt, in Deventer bijvoorbeeld al sinds 1989. Daar krijgt elke wijk evenveel: 150.000 euro. In Breda werkt men anders. De wijk Noordoost krijgt er bijvoorbeeld 260.000 euro, terwijl De Heuvel het moet stellen met 100.000. In Enschede experimenteren de wijken met een "Gold Service Card", de inwoners verdienen per wijk cambi's als ze hun levensstijl verbeteren. In Delft en Capelle aan de IJssel heeft het bestuur een extra dimensie toegevoegd, het straataandeelhoudersschap. Bewoners sparen er kredieten bijeen waarmee ze hun wijk kunnen verfraaien.
In de gemeente Almere ontvingen ze recentelijk zes aanvragen voor wijkbudgetten:

  • Voorbeeld 1: miniverkeersplein, aangevraagd door bewoonster. Door de gescheiden fietspaden kunnen Almeerse kinderen veilig naar school fietsen. Op het miniverkeersplein leren ze omgaan met het verkeer en de verkeersregels. Ook is het miniverkeersplein een ontmoetingsplaats voor jeugd uit de buurt.
  • Voorbeeld 2: rolstoelwandeling met aansluitend een picknick, aangevraagd door bewoners. Door een wandeling door Almere die ook geschikt is voor rolstoelen kunnen bewoners van de Landgoederenbuurt met elkaar kennis maken.
  • Voorbeeld 3: spreekuur, aangevraagd door bewoners. Door één keer per week een spreekuur te houden, krijgt de bewonerscommissie een beter beeld van wat er speelt in de wijk. Ook worden via het spreekuur contacten gelegd met personen of instanties die behulpzaam kunnen zijn bij het oplossen van problemen of het realiseren van wensen.
  • Voorbeeld 4: website, aangevraagd door bewonerscommissie. Met een website kunnen de bewoners van de wijk met elkaar in contact komen en worden ze op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen in de wijk. De website wordt beheerd door de bewoners zelf.
  • Voorbeeld 5: opknappen hofjes, aangevraagd door bewoners in samenwerking met de bewonerscommissie. De hofjes waren in de loop der jaren onoverzichtelijk geworden en gaven zodoende een onveilig gevoel. Ook was er veel zwerfvuil. Door de beplanting aan te passen en de hofjes op te knappen zijn de hofjes nu overzichtelijk, veiliger en prettiger.
  • Voorbeeld 6: pannaveld op skateterrein, aangevraagd door de jeugd uit de buurt. De aanwezige halfpipe was aan vervanging toe. Na overleg met de jeugd is besloten een pannaveld aan te leggen. Een plek om te ballen en elkaar te ontmoeten.


Motivatie
Wijkbugetten voorkomen dat de burger zich afkeert van de lokale politiek. Een foert-stem houdt geen steek als je zelf kan meebeslissen. Burgers krijgen de kans zelf in te grijpen op hun leefwereld, in plaats van veranderingen lijdzaam te ondergaan. Met een geleerde naam noemt men dit 'dialogische democratie'. Er ontstaat een wisselwerking tussen burgers en overheid. Een dergelijke houding verhoogt de slaagkans gigantisch, vooral als de overheid veranderingen in levenstijl beoogt bij de burgers. think globally, start locallyDemocratie draait om betrokkenheid. Het systeem van wijkbudgetten vertrekt vanuit een democratisch principe: 'Think global, act local' (of ook nog 'Act global, start local'). Hoe 'lager' het bestuursniveau, des te efficiënter het beleid. Wijkbudgetten betrekken de burgers bij het beleid, zonder een nieuw institutioneel niveau te creëren. Wijkbudgetten bestaan al een tijdje in de rest van de wereld.

Politieke aandachtspunten
  • De bewoners moeten zelf hun wijken kunnen afbakenen. Opgelegde grenzen worden zelden zomaar aanvaard.
  • De bewoners moeten zelf kunnen beslissen waaraan ze hun gezamenlijk budget besteden. Zij weten zelf het best waar hun wijk nood aan heeft.
  • Wijkbudgetten mogen geen 'laatste oplossing' zijn voor buurten waar het slecht gaat. Het systeem draait beter in buurten waar het goed gaat.
  • De sommen moeten aanzienlijk zijn. De ervaring leert dat wijkbewoners meer gemotiveerd zijn indien de som geld daadwerkelijk perspectieven opent. Wafelijzerpolitiek (elke wijk krijgt evenveel) is uit den boze. Het ene voorstel kost nu eenmaal meer dan het andere.
  • De beslissingen moeten genomen worden door vrijwilligers. Elke wijkbewoner die mee wil doen, moet de kans krijgen.
  • Het 'verloop' in sommige buurten is erg hoog. Beslissingen moeten dus snel uitgevoerd worden. Paperasserij is uit den boze. En verplichtingen om voor alles-en-nog-wat drie offertes op te vragen zijn evenmin nodig.

Samenvatting
Groen! vraagt de stad Leuven om een proefproject op te starten. Het gaat er niet om een som geld uit te loven aan de wijk met "het beste" voorstel en zo de wijken tegen elkaar uit te spelen. Wijkbudgetten zijn geen wedstrijd! Elke wijk moet de kans krijgen om mee te doen.

Lees verder
www.directedemocratie.nl
www.thuisindestad.be
www.oostveen.net
www.kei-centrum.nl
www.burgersaanhetstuur.nl
Laatst aangepast op woensdag, 04 november 2009 10:39