Cursief Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
vrijdag, 28 mei 2010 11:45

Toon wie?"... vraagt u zich misschien af. Omdat zijn verleden ook voor onze redactie 'terra incognita' was trokken wij op onderzoek uit. Geen eenvoudige opdracht, bleek al snel. Doorheen de jaren trok Toon Toelen een mistgordijn op van gefingeerde identiteiten. Controleerbare gegevens zijn schaars. Maar wij scheidden het kaf van het koren. Dit zijn onze bevindingen:

De voortekenen logen er niet om. Uit de archieven van de stad Aalst blijkt dat Toon als "tweede van vijf" geboren werd op een vrijdag de 13de, meer bepaald in de winter van 1978. Al zijn er experts die beweren dat hij er veel ouder uitziet als hij zich enkele weken "vergeet" te scheren. Mensen-die-het-kunnen-weten zeggen dat Toon in Leuven gestudeerd heeft en "daar blijven hangen is". Volgens de geruchtenmolen werkt hij aan staatsongevaarlijke erfgoedprojecten over "houtbouw in Limburg, Brusselse kasseien, Pajotse poorten, graan uit de Westhoek, Vlaamse soep en smeedwerk uit de Lage Landen" in de vorm van tentoonstellingen, boeken, websites, dvd's, cd-rom's en brochures. Na zijn uren zou hij ervan houden om te schrijven, inzonderheid autobiografiën en cursiefjes over de ware aard van het Zeepaard van Troje. In zijn vrije tijd houdt Toon zich naar het schijnt onledig met de studie van vreemde talen zoals Spaans en Zweeds. Ingewijden zeggen dat hij maar liefst negen talen kan lezen, al dan niet met de hulp van een woordenboek. Esperanto en gebarentaal zouden daar niet bij zijn, en Algemeen Nederlands evenmin. Zijn bijzondere interesse voor Zuid-Afrikaanse toponymie en faits divers uit antieke culturen te hebben zou wel bewezen zijn. Het is onduidelijk op welk ogenblik Toon voor het eerst blijk gaf van bezorgdheid om het milieu. Maar het curriculum vitae van Toon zou alvast een tijdlang melding gemaakt hebben van "ervaring met de fauna van troebele ondiepe Vlaamse wateren". Een anonieme getuige verklaarde recent nog dat Toon zijn ambitieuze doelstellingen in de 20 Kilometer door Brussel heeft waar gemaakt. Het wordt helemaal bizar als we de tabloids mogen geloven. Die zouden namelijk ontdekt hebben dat Toon een stiekeme passie koestert voor zogenaamde Boombalmuziek en Guido Belcanto. Blijkbaar beweegt Toon zich grotendeels voort op de fiets omdat de uitvoerende macht om onduidelijke redenen halstarrig weigert hem een rijbewijs voor andersoortige voertuigen te overhandigen. Uit een geheim rapport van de Staatsveiligheid zou moeten blijken dat hij graag romans leest van Willem-Frederik Hermans en Jeroen Brouwers. Uit de gegevens van de burgelijke stand blijkt dat Toon tot voor kort een huis deelde met vijf mensen, waaronder schijnbaar geen enkele bloedverwant. In het diepst van zijn dromen woont hij echter in een duistere hobbitgrot en liet hij zich ridderen tot Drager van de Ring in het gezelschap van enige Reisgenoten. De vrienden van Toon zouden even talrijk als interessant zijn. Zij kennen hem als een liefhebber van alternatieve films zoals Los amantes del círculo polar en Whale Rider. Hij is ook fan van gezelschapspelen van 999, Gigamic, Winning Moves en Silver Line. De Amerikaanse inlichtingsdiensten lekten opzettelijk dat zijn culinaire voorkeur zou uitgaan naar onbespoten fruit en wokgroenten van fair-trade biohandel, met een uitzonderlijke interesse voor broccolistronkjes. In de keuken geeft hij alle ruimte aan improvisatie bij het creëren van nieuwe gerechten. Deze ervaringen zou hij gedeeld hebben met de wereld in de rubriek 'Toon kookt' van het e-zine van Jong Groen! Naar eigen zeggen heeft Toon een hekel aan "teveel potjes op de rand van het bad" en wordt hij mateloos geërgerd door beweringen alsof hij zou "opgeven hebben" in de Dodentocht van Bornem. Hij kan dan weer niet genoeg krijgen van "Britse humor, hoe absurder hoe liever!", oude kaarten en filosofische conversaties met zijn echtgenote.

Laatst aangepast op vrijdag, 28 mei 2010 12:03