Blog van Toon Toelen
Nieuwe uitdagingen in de politiek Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
donderdag, 10 januari 2013 09:18

2 januari 2013 was een dag zoals ik er niet veel zal meemaken: 's ochtends begonnen aan een nieuwe job als kabinetsverantwoordelijke voor gedeputeerde Luc Robijns op de provincie Vlaams-Brabant. En 's avonds de eedaflegging als gemeenteraadslid in Leuven. Dat ging verrassend vlot: Ik zweer de verplichting van mijn mandaat trouw na te komen. De burgemeester had op voorhand gezegd dat het niet uitmaakte of/hoe je je rechterhand hield. Dus gebruikte ik maar de klassieke Vulcangroet. Slechts één persoon had het door, mijn liefste Christy!

Laatst aangepast op donderdag, 10 januari 2013 09:31
 
R.I.P. Jason Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
zondag, 02 december 2012 21:07

Lieve Jason, het moet nu zeven jaar geleden zijn dat ik jou lobola kwam aanbieden. Dat moet een moeilijke week geweest zijn voor jou. Ik vroeg jou om één van je kostbaarste schatten los te laten, je dochter. Niet alleen dat! Je moest haar prijsgeven aan een ander continent, Europa. In het volle besef dat je haar slechts af en toe zou weerzien in Afrika. En dus ook in het volle besef dat je latere kleinkinderen, Kate en Ben, ver weg van jou zouden opgroeien. Jij houdt van je kinderen en van je kleinkinderen. Dat is een hoge prijs om iemand te vragen. En ik was ervan overtuigd dat ik nooit voldoende koeien in ruil zou kunnen aanbieden. Maar ik heb je nooit horen klagen.

 

En vandaag moeten wij jòu loslaten. En dat doet evenveel pijn als jij toen moet gevoeld hebben. Maar om nog even op die lobola terug te komen. Wat ik niet besefte, was dat het contract - naast het basispakket - ook enkele gratis opties bevatte. Behalve Christy kreeg ik er ook een fantastische mama, broer en papa bij. Die laatste, dat ben jij.

 

Maar het beeld van jou dat ik voor altijd wil meedragen en hier vandaag wil delen is niet alleen dat van een goedhartige en vrijgevige schoonvader. Ik zal je altijd herinneren als een mede-ontdekkingsreiziger die dag aan de Groenvlei in het Goukamma Nature Reserve bij Sedgefield. We waren met de familie op vakantie in Knysna. Ik wilde graag de zeerobben bewonderen en de hoogste duinen van het land beklimmen. En jij wou graag mee. Want je houdt net als ik van de natuur. Ik voelde me Stanley, gestuurd door de Koning der Belgen om Donker Afrika te verkennen. En jij was dokter Livingstone, I presume? Pun intended. Jij houdt van zulke puns. En ik ook.

 

Het zou een korte wandeling worden, vroeg in de ochtend, vòòr het warm wordt. We zouden vertrekken aan het Groenvleimeer maar we vonden zelfs het startpunt van de route niet. Volgens onze miniscule kaart was het slechts twee minuten stappen tot het strand. Van daaruit misschien een kwartiertje tot de delta van de Goukamma rivier. Eerst liepen we langs de oever van dat meer en onze schoenen zonken weg in het drassige gras. Na een halfuurtje door de brousse te klouteren, keerden we terug naar het beginpunt want we zaten schijnbaar fout. Op de terugweg vonde we dan toch het juiste pad en we begonnen te klimmen. Kort erna zag ik voor het eerst in mijn leven een wilde slang, een puff-adder die lag te zonnebaden midden op het pad. Nog hoger hingen er grote spinnewebben tussen het struikgewas maar jij liep er rustig doorheen. Je wuifde ze weg met je cowboyhoed, alsof het geen gevaarlijke dieren waren maar jij jouzelf gewoon wat koelte toewuifde. Toen we na een uurtje bovenkwamen op de duin, was de zee nog steeds niet te zien. Alleen maar méér duinen met struikgewas en een smal zandwegje. Op dat ogenblik begon het me te dagen dat de "2 m" op de kaart niet "2 minuten" betekende, maar wel "2 mijlen". Komende uit een land met het metriek stelsel, had ik daar niet aan gedacht.  Nu zaten we pas in de penarie! Als we al een vol uur nodig hadden voor die eerste 2 mijl, hoe ver zou de rest van het traject dan wel niet zijn? We hadden wel een drinkbus water mee. Maar geen eten. Alleen twee appels en twee zakjes AIM-poedertjes van mama. Hyper-fiber met karamelsmaak... Daar hield jìj wel van, maar ikke niet. En hoe moesten we ons nu gaan oriënteren  in die Gramadulas? De struiken waren hoog, nog groter dan jij. Hier en daar vormden ze zelfs een arcade of een tunnel van kronkelend groen en stekelig bruin. En het paadje was ook al niet erg zichtbaar; gewoon wat méér zand en iets minder struiken. Onze kaart was klaarblijkelijk waardeloos. Jammer, want ik hou van kaarten en jij ook. En intussen was het ook al schroeiend warm geworden op die zandvlakte. Gelukkig hadden we nu uren tijd om te praten over politiek, want daar hou jij van en ik ook. Na nog een uur wandelen zagen we eindelijk de zee. Een prachtig zicht trouwens. Ik kan het iedereen aanraden. En nog wat uren later bereikten we de monding van de Goukamma rivier, in het gezelschap van een paar strandgangers. Om aan de overkant te raken moest iemand met de kano naar ginder peddelen, een veerpont terugtrekken en dan de rest van de groep laten oversteken. Kortom, een echt avontuur zoals Stanley en Livingstone het beleefden! Het was een belevenis om nooit te vergeten.

 

Vandaag vinden we geen woorden om te beschrijven hoe hard we jou gaan missen tijdens dat soort avonturen. Daarvoor kon ik ook al bij jou terecht: woorden... Jij houdt van taal en boeken. Net als ik. Blijkbaar houden we van dezelfde dingen: van Christy, van Kate, van Ben, van mama, van de rest van de familie, van Afrika en Europa, van de natuur, van puns, van kaarten, van woorden, van taal en van boeken. Behalve dan van hyper-fiber met karamelsmaak.

 

Na ons vermoeiende avontuur aan de Groenvlei hebben we die nacht goed geslapen. Vandaag slaap jij alleen verder, mijn compagnon-de-route. Slaapwel, Jason. Slaapwel, papa.

 
Bedankt, kiezers en sympathisanten! Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
zondag, 14 oktober 2012 21:45

Iedereen van harte bedankt voor de steun tijdens de campagne en voor de gelukwensen vandaag. Onze fractie gaat van vier naar zeven verkozenen, en ik ben trots daar deel van uit te mogen maken. Jullie mogen van ons zes jaar kritische en constructieve inbreng verwachten in de Leuvense gemeenteraad. De toekomst van onze stad is groen en daar zal de hele groep de schouders onder zetten.

 

 
De toekomst begint vandaag! Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
dinsdag, 09 oktober 2012 17:34

Over enkele dagen vieren we het feest van de democratie... we trekken met z'n allen naar de stembus. Daar beslissen we welke visie we ingang willen doen vinden in onze stad gedurende de volgende jaren. Krijgen we méér van hetzelfde of waait er binnenkort een frisse wind door het stadhuis?

Als groenen voerden we ooit campagne met de slogan als het aan de koe lag, at ze gras. Daarmee protesteerden we tegen het feit dat Bella steeds vaker vleesmeel en soja te eten krijgt. Dat zit tjokvol eiwit, wat de dieren meer melk doet geven. Maar in de natuur zijn koeien veggie en eten ze gewoon gras. Dus vinden wij het niet meer dan normaal dat ze op stal hetzelfde voeder voorgeschoteld krijgen. Laten we die redenering eens doortrekken naar de stembusgang in Leuven. Welke keuzes zou onmondig Leuven maken?

Als het aan de fiets lag, stemde hij groen. Fietsen houden er niet van als “oud ijzer” bestempeld te worden. Dat ze de doorgang op het voetpad belemmeren, ligt aan de kortzichtigheid van het stadsbestuur. Een fiets gebruik je voor korte verplaatsingen van punt A naar punt B. Dat wil zeggen dat je vlakbij je bestemming wil parkeren. Dus hebben we in het centrum van Leuven nood aan een fijnmazig netwerk van fietsenstallingen. Niet zozeer aan een dure mastodont onder het Rector De Somerplein. Bovendien moet je fietsers de kortste weg naar hun bestemming gunnen. Onder rood-rooms zijn steeds meer straten afgesloten voor fietsverkeer overdag. Zo gaat het voordeel van de fiets verloren en had je net zo goed met de auto kunnen komen! De zone 30 was een stap vooruit, maar er zijn amper snelheidscontroles en de weginfrastructuur is evenmin gevolgd. De Bondgenotenlaan, de Naamsestraat, de Brouwersstraat, de Kapucijnevoer, de Vesaliusstraat, de Koning Albertstraat, de Gemeentestraat... noem maar op! Ze zien er niet uit als een zone 30 en het gevolg laat zich raden. Het autoverkeer rijdt er nog steeds te snel. De fiets speelt een cruciale rol in het engagement van de stad om klimaatneutraal te worden. Maar zoals het stadsbestuur nu bezig is, komen we er bijlange niet tegen 2030.

Als het aan ons patrimonium lag, stemde het groen. De toren in het stadspark spreekt boekdelen. Bij het begin van de legislatuur lag hij er al verwaarloosd bij, en nu nog steeds. Het ene waardevolle gebouw na het andere ging tegen de vlakte. De enige panden die gered werden, hadden het geluk dat een actiecomité plots opstond en weerstand bood. Met lede ogen hebben we de verhuis van het Gasmuseum, de Museumbewaarplaats van de NMBS en het Vlaams Filmmuseum en -Archief moeten vaststellen. Het is een regelrechte schande dat een toren mag gebouwd worden die het zicht op het Arenbergkasteel totaal ontsiert. Ook vond de burgemeester het nodig om het archeologisch onderzoek op het Fochplein compleet in het belachelijke te trekken. Adviezen van de erfgoedraad worden verticaal geklasseerd. Volgens de groenen draagt al dit erfgoed bij tot de 'smoel' van Leuven en onze gemeenschappelijke identiteit. Dat mag je niet verwaarlozen.

Als het aan de energiefactuur lag, stemde ze groen. Het stadsbestuur heeft de mond vol van klimaatneutraliteit. Maar het lijkt verdacht vaak op vensterversierderij en stoer borstgeklop. Het is ontstellend dat sommige bewindvoerders echt niet lijken te beseffen welke drastische omslag we moeten maken om dat doel te bereiken en toch hetzelfde welvaartspeil te behouden. Alsof we tegelijk meer autoverkeer van buitenaf kunnen aantrekken door een megaparking op de Bruul? De groenste energie is de energie die je niet gebruikt hebt. De huizen die we nu bouwen moeten energieneutraal zijn om de doelstellingen binnen twintig jaar te halen. Het is overduidelijk. Van dit stadsbestuur krijgen we alleen 'blabla'. Voor de 'boemboem' heb je groenen nodig. Wij pleiten voor de oprichting van een lokaal energiebedrijf dat Leuvenaars helpt te isoleren. Wij zorgen voor een mobiliteit die de lucht zuiver houdt. Wij kiezen voor een economie op mensenmaat.

Als het aan de toekomstige generaties lag, stemden ze groen. Elk jaar komen er zowat duizend Leuvenaars bij. Als we de schaarse open ruimte in Vlaanderen willen behouden voor landbouw en natuur, moeten de steden compacter worden. Maar iedereen wil een beetje groen dichtbij huis. Die Gordiaanse knoop kan alleen ontward worden door het stadsbestuur. Maar niet met de oude recepten! We kunnen niet eindeloos verkavelingen blijven bijmaken waar elk huis een grote tuin heeft. Ooit raken de woonuitbreidingsgebieden ook op! We hebben daarentegen nood aan kwalitatieve stapelbouw met meer publiek groen. Zo krijgt elk kind geen - pakweg - tien vierkante meter privé-tuin, maar wel duizend vierkante meter park in de buurt. Compacte steden zorgen er tegelijk voor dat het openbaar vervoer rendabeler wordt en de energiefactuur daalt. Een echte win-winsituatie!

Als het aan de voetpaden lag, stemden ze groen. De voorbije jaren zijn heel wat pleinen opgewaardeerd. Elke stad heeft af en toe nood aan zo'n werf om vernieuwing uit te stralen. Dat is leuk voor de toeristen. Maar in Leuven is klepel helemaal doorgeslagen. Prestigeprojecten krijgen voorrang op het gewone onderhoud van straten. Her en der ontbreken klinkers, verzakken straten waar de bus passeert, kruipt er water onder de tegels van het voetpad, komen kasseien onder het asfalt bloot te liggen, ontstaan meterslange scheuren in de fietsstrook... Wij vragen dat het bestuur opnieuw daarin meer investeert. En als het kan hier en daar een bankje, een vuilbak, een stadsplan, een openbaar toilet... Dat komt het comfort en de veiligheid van stappers en trappers ten goede.

Als het aan de kansarme lag, koos hij groen. Dit stadsbestuur heeft veel geïnvesteerd in stenen, maar te weinig in mensen. Het weigert resoluut mensen zonder papieren en zonder dak boven het hoofd op te vangen uit angst voor het aanzuigeffect. Het zet hen liever op de trein richting Brussel. Dit stadsbestuur pakt de bedelaars aan, in plaats van de mensenhandelaars.

Als het aan het openbaar vervoer lag, stemde het groen. Tijdens deze campagne klaagden de andere partijen in koor over de bussen in de binnenstad. En ze hebben gelijk. Ze brullen, stinken, zwenken gevaarlijk kort voorbij fietsers... Maar welke oplossingen stellen de anderen voor? Kleine pundelbusjes? Dan heb je nog meer bussen nodig om evenveel reizigers te kunnen vervoeren. Meer bussen langs de ring sturen? Maar op de streekbussen zitten ook veel reizigers voor de binnenstad. En op de ring staan bussen ook vaak in de file. Daarom pleit Groen voor een tram. Die kan meer personen vervoeren, is stil, stoot geen viezigheid uit, heeft een eigen baan waardoor hij minder in conflict komt met andere weggebruikers...

Als het aan de participatie lag, koos het groen. Het huidige stadsbestuur vindt dat informatievergaderingen nadat de plannen uitgetekend zijn, volstaan. De burgemeester vindt dat zijn mandaat hem het recht geeft alle beslissingen op eigen houtje te nemen. Snapt hij dan niet dat Leuvenaars mee hun stad willen vormgeven? Misprijst hij de expertise van de burgers? Zij kennen hun buurt toch het best! Zij weten goed genoeg waaraan hun wijk nood heeft. Als groenen willen wij meer inspraak van de bewoners, vanaf het prille begin van elk project.

We zitten in een bijzonder tijdsgewricht. De traditionele partijen hebben geen verhaal meer. De oude recepten werken niet voor de uitdagingen van de toekomst. Populisten maken daar handig gebruik van. Ze maken mensen boos en bang, zet hen tegen elkaar op. Groen daarentegen kiest voor een positief alternatief. Wij vertrekken vanuit een visie. Wij brengen mensen bij elkaar. Nu ligt het aan u! Waar kiest u voor?

 
Rare jongens, die moderatoren! Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
dinsdag, 09 oktober 2012 19:59

De kiescampagne 2012 loopt naar haar einde toe. Er zullen nog vele evaluaties volgen. Toch wil ik nu al iets aanstippen dat me opviel. Op tv werden er vele debatten gevoerd. En het spreekt vanzelf dat men elke partij ongeveer evenveel spreektijd gunt, al dan niet in verhouding tot het resultaat bij eerdere verkiezingen. En dus is het ook logisch dat men in een debat over een lokaal thema niet van elke partij een vertegenwoordiger kan sturen. Maar nu lijkt de VRT soms toch in een kramp te schieten. Het is toch een beetje bizar om bijvoorbeeld twee voorstanders van een bepaald punt met in elkaar in debat te laten gaan, zonder dat er een tegenstander bij zit. Vooral als de moderator toestaat dat die eerste twee partijen de afwezige derde met de grond gelijkmaken, hoewel die zich niet kan verdedigen. Ik noem liever geen voorbeelden maar zag het meermaals gebeuren in Niet tevreden, stem terug. Voor de rest was dat trouwens een puik programma, erg toegankelijk. Ook in de Kruitfabriek op VT4 ging het plots over de verkeersovertreding van Tine Van den Brande en het perslek, hoewel noch zijzelf noch Bart Somers en evemin Caroline Gennez of de commissaris aan tafel zaten. Ik hoop dat deze tendens zich niet doorzet na de verkiezingen.

 
Vreemd zonevreemd Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
zondag, 07 oktober 2012 08:54

Het tennisveld aan de Abdij van Park ligt zonevreemd. Binnenkort stopt de club er. Schepen Ridouani lanceerde meteen het idee om er een kinderboerderij onder te brengen. Klinkt leuk. Maar zou elk nieuw initiatief daar niet net zo zonevreemd zijn als het tennisveld? Leuven heeft trouwens al een kinderboerderij, in het provinciaal domein van Kessel-Lo. Zou het niet beter zijn om het bos in zijn oorspronkelijke staat te herstellen, als natuurlijke buffer tussen de abdijsite en de spoorweg? Aan bossen hebben we in onze stad ook nood.

 
Een beetje leiderschap en visie gevraagd Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
woensdag, 03 oktober 2012 21:07

In Metro verklaart Wouter Beke dat de Belgen niet willen wonen zoals Nederlanders en dat er dus niets hoeft te veranderen aan onze ruimtelijke ordening. Carl Huybrechts verklaart dan weer dat de politieke partijen in Brasschaat wel gek zouden zijn om de tramlijn te verlengen omdat de meerderheid van de inwoners daar tegen is.

Tja, van politici verwacht ik wel dat ze niet naar ieders pijpen dansen en wat vooruitziender zijn dan de gemiddelde tooghanger. Misschien storen we ons wel aan het gevaarlijke verkeer veroorzaakt door lintbebouwing. Misschien willen de inwoners van Brasschaat over vijf jaar wél een tram omdat ze beu zijn om met de wagen in de file te staan? Maar dan moeten die politici wel leiderschap tonen en vandaag durven oplossingen aan te reiken voor de problemen van morgen. Is een beetje leiderschap en visie teveel gevraagd?

Dat populisten iedereen naar de mond praten waren we al gewoon. Maar als intelligente mensen nu ook beginnen kokketteren met hun eigen middelmatigheid is voor mij een brug te ver.

 
Coalitie geeft kritiek op haar eigen beleid Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
woensdag, 03 oktober 2012 03:59

Jandorie, de Leuvense coalitie maait ons het gras voor de voeten weg! Nu geven ze kritiek op hun eigen beleid. Devlies vindt dat de bussen te snel rijden door het centrum. En Brepoels zegt De Lijn steeds haar zin doet. Massart vindt dat het veiligheidsbeleid faalt. El Khadraoui heeft bemerkingen bij het jeugdbeleid.

Komaan, zeg, het is aan de oppositie om kritiek te geven. Als Devlies en Brepoels zichzelf een buis geven voor het gevoerde beleid, ziet het er goed uit voor de verkiezingen?!

 
Op een dag vind je de job van je leven Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
vrijdag, 21 september 2012 18:39

Zowel minister Van Quickenborne als Carl Devlies vonden het nodig om luidop te stellen dat ze de nationale politiek vaarwel zeggen indien ze burgemeester kunnen worden van respectievelijk Kortrijk en Leuven. Nochtans is die kans bijzonder klein. Ze zijn beiden lijsttrekker. Maar hun partij is nu al niet de grootste. En de kans dat ze zetels zullen verliezen is heel erg groot. Hun uitspraak is dus een stunt of een poging om toch nog wat aandacht te genereren. Misschien zijn kiezers wel gevoelig voor dat soort argumenten? Het toont immers gedrevenheid.

Moet elke lijsttrekker nu laten weten dat hij/zij haar job desgevallend zal opgeven?

 
Groen wil offensief fietsbeleid Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Administrator   
zaterdag, 15 september 2012 21:28

Vanmorgen voerde Groen actie voor een offensief fietsbeleid in Leuven. Het huidig stadsbestuur zegt wel van Leuven ‘op termijn’ een fietsstad te willen maken, maar durft er niet voluit voor kiezen. Groen heeft een tienpuntenplan voor een fietsbeleid waar Leuven behoefte aan heeft.

Voor haar actie koos Groen de Sluisstraat als locatie. Die straat zou je misschien wel kunnen omschrijven als ‘de slechtst befietsbare straat’ van heel Leuven.

Toon Toelen: “Het gaat ons niet om deze straat op zich. De straat ligt er al heel veel jaren zo slecht bij, en in die zin kan ze een symbool zijn voor het Leuvens fietsbeleid. Onlangs kondigde het stadsbestuur aan dat men van Leuven een fietsstad wil maken. Dat zou dan wel ‘op termijn’ gebeuren. En om dat alles mogelijk te maken wordt nu ‘een werkgroep’ opgericht, en zal er een aparte pagina op de website van de stad komen. Elk initiatief is natuurlijk goed, maar dit is lachwekkend. Zo vragen wij al heel veel jaren om een fietsambtenaar aan te stellen, en die vraag werd telkens opnieuw onmiddellijk geweigerd, met als motto ‘wat moet die mens doen een hele dag?’. Die botte reactie illustreert hoeveel men werkelijk over heeft voor een echt fietsbeleid.”

Bij de actie stelde Groen een tienpuntenplan voor voor een offensief fietsbeleid. Een volgend stadsbestuur, liefst met Groen erbij, kan hiermee aan de slag om eindelijk van Leuven de fietsstad te maken die ze kan zijn.

Erik Daems: “Het mobiliteitsbeleid in Leuven is nog te veel en/en. Maar dat is op termijn niet vol te houden. Als je als stad echt een klimaatneutrale fietsstad wil worden, dan kun je niet doorgaan met het aantrekken van auto’s door het bouwen van nieuwe parkings. We zullen dus moeten kiezen. Als je weet dat we de auto nog vooral gebruiken voor korte afstanden, dan zie je meteen dat er nog veel ruimte is voor verbetering. De fiets is in veel opzichten het meest efficiënte en tegelijk ook nog eens het meest gezonde en meest duurzame vervoermiddel voor verplaatsingen binnen het stedelijk gebied. Maar we zullen mensen enkel kunnen overtuigen tot meer fietsgebruik als het beleid ook ondubbelzinnig durft kiezen voor de fiets. Groen heeft die keuze al gemaakt, nu de anderen nog.”

 
« StartVorige12345678910VolgendeEinde »

Pagina 1 van 171